خبرنامه شماره ۱۱- نیمه اول فوریه ۲۰۲۶- حال یک ایران بد است

حال یک ایران بد است

حال یک ایران بد است. اندوه این روزها فقط یک احساس فردی نیست؛ شبیه یک مهِ غلیظ است که روی خانه‌ها، محل کار، پیام‌های واتس‌اپ و حتی مکالمه‌های کوتاه در تاکسی و صف نان نشسته. در داخل کشور، فشار هزینه‌های زندگی، بی‌ثباتی قیمت‌ها و فرسودگی روانیِ ناشی از «نامعلوم بودنِ فردا» به دل‌ها سنگینی می‌کند. در بیرون از کشور، اندوه شکل دیگری دارد: ترکیبی از دلتنگی، عذاب وجدانِ دور بودن و نگرانی برای خانواده و دوستانی که هر روز با عددهای جدید و تصمیم‌های سخت‌تر روبه‌رو می‌شوند.

اما همین تصویرِ غم‌گرفته، یک حقیقت امیدبخش هم دارد: مردم ایران، همزمان که اندوهگین‌اند، هنوز اهلِ ساختن‌اند. سختی، بسیاری را دقیق‌تر کرده؛ واقع‌بین‌تر و محتاط‌تر. این، نقطه‌ی شروعِ یک بازسازی شخصی و اقتصادی است: نه با شعار، نه با هیجان؛ با عقل، مهارت، و چند تصمیم کوچک ولی درست.